സഭ വലിയ നോമ്പ് ഒരു കല്യാണത്തോടെ തുടങ്ങുന്നത് വിചിത്രമായി തോന്നിയേക്കാം. നാളെ നാം അമ്പതു ദിവസത്തെ ഉപവാസം തുടങ്ങുന്നു; ഇന്ന് ഒരു വിരുന്നിനായി അഞ്ഞൂറിലധികം ലിറ്റർ വീഞ്ഞ് യേശു ഉണ്ടാക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചു വായിക്കുന്നു. ഈ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് മനഃപൂർവ്വമാണ്. ഉപവാസമല്ല ലക്ഷ്യം. അതൊരു വഴിയാണ്; അതിന്റെ അറ്റത്ത് ഒരു വിരുന്നുണ്ട്.
കാനാവിൽ യേശു ചെയ്തത് അറിയാവുന്നത് ശുശ്രൂഷക്കാർക്കാണ്. എന്തിനെന്നു മനസ്സിലാകാതെ, വെള്ളം ചുമക്കുകയും ഭാരമുള്ള ഭരണികൾ നിറയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സാധാരണ ജോലി അവർ ചെയ്തു. മറിയയുടെ നിർദ്ദേശം ലളിതമായിരുന്നു: അവൻ കല്പിക്കുന്നതു ചെയ്വിൻ. അവർ ചെയ്തു; മറ്റാർക്കും മുമ്പേ അവർ അടയാളം കണ്ടു.
നോമ്പും അങ്ങനെയാകാം. നാം ഭക്ഷണം ഉപേക്ഷിക്കുന്നു, കൂടുതൽ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു, ദാനം ചെയ്യുന്നു; എന്തെങ്കിലും മാറുന്നതായി എപ്പോഴും തോന്നാതെ. അടുത്ത അമ്പതു ദിവസത്തേക്ക് മറിയയുടെ വാക്കുകൾ നല്ലൊരു നിയമമാണ്. വെള്ളം ചുമക്കുന്നതുപോലെ തോന്നുമ്പോഴും അവൻ പറയുന്നതു ചെയ്യുക. നല്ല വീഞ്ഞ് പിന്നത്തേക്കു സൂക്ഷിച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്നു.