സമ്മതിക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നതിലും അധികം നമ്മിൽ മിക്കവരും രണ്ടാമത്തെ പുത്രനെപ്പോലെയാണ്. നാം എളുപ്പത്തിൽ ഉവ്വ് എന്നു പറയുന്നു. ഉവ്വ്, ഞാൻ കൂടുതൽ പ്രാർത്ഥിക്കും. ഉവ്വ്, ഞാൻ സന്ദർശിക്കും. ഉവ്വ്, ഞാൻ അതിനു സഹായിക്കും. പറയുമ്പോൾ ആ ഉവ്വ് ആത്മാർത്ഥമാണ്; പിന്നെ ജീവിതം തിരക്കിലാകുന്നു, നാം ഒരിക്കലും പോകുന്നില്ല.
ഒന്നാമത്തെ പുത്രനും ഒരു മാതൃകയല്ല. അവൻ അപ്പനോടു മര്യാദയില്ലാതെ സംസാരിച്ചു. പക്ഷേ അവൻ വീണ്ടും ചിന്തിച്ചു, പോയി. അതാണ് പ്രധാനം എന്നു യേശു പറയുന്നു. ചുങ്കക്കാരും വേശ്യമാരും വർഷങ്ങളായി ദൈവത്തോട് ഇല്ല എന്നു പറഞ്ഞവരായിരുന്നു. യോഹന്നാൻ സ്നാപകൻ വന്നപ്പോൾ അവർ മനസ്സുമാറ്റി. മാന്യരായവർ ശരിയായതെല്ലാം പറഞ്ഞു; ഒന്നും മാറ്റിയില്ല.
ദൈവത്തോട് ഇല്ല എന്നു പറഞ്ഞിട്ടുള്ള ഏവർക്കും ഈ ഉപമ സുവാർത്തയാണ്. മനസ്സുമാറ്റി പോകാൻ ഒരിക്കലും വൈകിയിട്ടില്ല. ഉവ്വ് എന്നു പറയുന്നതിൽ മിടുക്കരായ നമുക്ക് ഇതൊരു സൌമ്യമായ മുന്നറിയിപ്പുമാണ്. ദൈവം മര്യാദയുള്ള ഉത്തരങ്ങളല്ല തേടുന്നത്. ഇന്നു മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിൽ വേല ചെയ്യുന്നവരെയാണ്.