പലർക്കുമുള്ള ആദ്യപ്രതികരണം തന്നെയാണ് നഥനയേലിന്റേതും: എനിക്കു സംശയമുണ്ട്. നസറെത്ത് ഒരു പ്രാധാന്യവുമില്ലാത്ത സ്ഥലമായിരുന്നു; അവൻ വളർന്നത് അതിനടുത്തും. ഫിലിപ്പൊസിന് അവനോടു തർക്കിക്കാമായിരുന്നു. തിരുവെഴുത്തുകൾ എണ്ണിപ്പറയുകയോ യേശു പറഞ്ഞതു വിവരിക്കുകയോ ചെയ്യാമായിരുന്നു. പകരം അവൻ മൂന്നു വാക്കുകൾ പറയുന്നു: വന്നു കാൺക.
അതു ഫലിക്കുന്നത് യേശു നഥനയേലിനെ ഇതിനകം അറിയുന്നതുകൊണ്ടാണ്. ഫിലിപ്പൊസ് അവനെ വിളിക്കുംമുമ്പെ അത്തിയുടെ കീഴിൽ യേശു അവനെ കണ്ടു. ക്ഷണം ഒരു ആശയത്തിലേക്കല്ല; എല്ലായ്പ്പോഴും ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഒരു വ്യക്തിയിലേക്കാണ്. നഥനയേലിന്റെ സംശയങ്ങളോടു പോരാടുന്നില്ല. യേശുവിനെ കണ്ടുമുട്ടുന്നതോടെ അവ മറികടക്കപ്പെടുന്നു; അത്രമാത്രം.
നമ്മിൽ പലർക്കും സംശയിക്കുന്ന ഒരു സ്നേഹിതനോ കുടുംബാംഗമോ ഉണ്ട്. തർക്കിക്കാനാണ് പ്രലോഭനം. ഈ സുവിശേഷം കൂടുതൽ സൌമ്യവും കൂടുതൽ പ്രയാസമുള്ളതുമായ ഒന്നു നിർദ്ദേശിക്കുന്നു: അവർക്കു നേരിട്ടു കാണാൻ കഴിയുന്നിടത്തേക്ക് അവരെ കൊണ്ടുവരിക; യേശു അവരെ ഇതിനകം കണ്ടിരിക്കുന്നു എന്നു വിശ്വസിക്കുക. ക്ഷണമാണ് നമ്മുടെ ജോലി. പിന്നെ സംഭവിക്കുന്നത് അവരും അവനും തമ്മിലുള്ളതാണ്.