പക്ഷവാതക്കാരന്റെ പേരോ അവൻ എന്തു വിശ്വസിച്ചു എന്നോ നാം ഒരിക്കലും അറിയുന്നില്ല. അവനെ പട്ടണത്തിലൂടെ ചുമന്ന്, വാതിൽ അടഞ്ഞുകിടക്കുന്നതു കണ്ട്, മേല്പുരയിൽ കയറി അതു പൊളിക്കാൻ മാത്രം കരുതൽ നാലുപേർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു മാത്രമേ നമുക്കറിയൂ. യേശു അവരുടെ വിശ്വാസം കണ്ടു എന്നു മർക്കൊസ് പറയുന്നു. സ്നേഹിതന്മാർ പിന്മാറാതിരുന്നതുകൊണ്ട് ആ മനുഷ്യൻ ക്ഷമിക്കപ്പെടുകയും സൌഖ്യം പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്തു.
നമുക്കു സ്വയം ക്രിസ്തുവിന്റെ അടുക്കലേക്കു നടക്കാൻ കഴിയാത്ത സമയങ്ങൾ ജീവിതത്തിലുണ്ട്. രോഗമോ ദുഃഖമോ സംശയമോ പാപമോ നമ്മെ അനങ്ങാതെ കിടത്തിയേക്കാം. ആ സമയങ്ങളിൽ മറ്റുള്ളവരുടെ വിശ്വാസം നമ്മെ ചുമക്കുന്നു: ഒരു അമ്മയുടെയോ അപ്പന്റെയോ പ്രാർത്ഥന, നമ്മെ പള്ളിയിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുന്ന ഒരു സ്നേഹിതൻ, മദ്ധ്യസ്ഥപ്രാർത്ഥനകളിൽ നമ്മുടെ പേര് സൂക്ഷിക്കുന്ന ഒരു ഇടവക.
കിടക്കയുടെ ഒരു മൂല പിടിക്കുന്നവർ നാമായിരിക്കുന്ന സമയങ്ങളുമുണ്ട്. നാം ആരെയാണ് ചുമക്കുന്നത്, ബുദ്ധിമുട്ടായപ്പോൾ ആരെയാണ് ചുമക്കുന്നതു നിർത്തിയത് എന്നു ചോദിക്കാൻ നോമ്പ് നല്ല സമയമാണ്. ആ നാലു സ്നേഹിതന്മാർ ഒരു മേല്പുര പൊളിച്ചു. നമുക്ക് ഒരു ഫോൺവിളിയെങ്കിലും ചെയ്യാമല്ലോ.