ഗബ്രിയേലിന്റെ വാക്കുകൾ അവൾക്ക് ഒന്നും ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാക്കിയില്ല എന്ന മട്ടിൽ, ശാന്തയും നിശ്ചലയുമായാണ് മറിയയെ പലപ്പോഴും വരയ്ക്കാറുള്ളത്. ലൂക്കൊസ് പറയുന്നത് മറ്റൊരു കഥയാണ്. അവൾ കലങ്ങുന്നു. ആ വന്ദനത്തിന്റെ അർത്ഥമെന്ത് എന്നു വിചാരിക്കുന്നു. ഇതെല്ലാം എങ്ങനെ സംഭവിക്കും എന്ന് ന്യായമായ ഒരു ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നു. അതിനു ശേഷം മാത്രമാണ് അവൾ സമ്മതം പറയുന്നത്.
അവളുടെ സമ്മതം കണ്ണടച്ചുള്ളതല്ല. സംസാരിക്കുന്നവനെ വിശ്വസിക്കാൻ വേണ്ടത്ര കേട്ട ഒരാളുടെ ഉത്തരമാണത്; അത് എവിടേക്കു നയിക്കുമെന്ന് അവൾക്കു കാണാൻ കഴിയുന്നില്ലെങ്കിലും. ബേത്ലെഹെമിനെക്കുറിച്ചോ മിസ്രയീമിനെക്കുറിച്ചോ ക്രൂശിനെക്കുറിച്ചോ അവൾക്ക് അറിയില്ല. ദൈവം സംസാരിച്ചു എന്നും അവന് ഒരു കാര്യവും അസാദ്ധ്യമല്ല എന്നും അവൾക്കറിയാം.
ഒരു കുടുംബത്തിലെ വലിയ തീരുമാനങ്ങളിൽ മിക്കതും ഇങ്ങനെയാണ് എടുക്കുന്നത്; അവ എങ്ങനെ അവസാനിക്കും എന്നറിയാതെ. ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നതും ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കുന്നതും പരസ്പരവിരുദ്ധമല്ല എന്ന് മറിയ കാണിച്ചുതരുന്നു. അവൾ തന്റെ ചോദ്യം ദൈവത്തിന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നു; പിന്നെ തന്റെ ജീവിതം അവനു കൊടുത്തു. കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ ഇന്നും അതൊരു നല്ല ക്രമമാണ്.