യോസേഫിന് ഒരു പദ്ധതിയുണ്ടായിരുന്നു; അതു നല്ലൊരു പദ്ധതിയുമായിരുന്നു. അവൻ മറിയയെ അപമാനിക്കുകയില്ല. കാര്യങ്ങൾ നിശ്ശബ്ദമായി അവസാനിപ്പിച്ച് അവളെ വിട്ടയയ്ക്കും. ആർക്കും അവനെ കുറ്റപ്പെടുത്താൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. മത്തായി അവനെ നീതിമാൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു; ആ പദ്ധതി അതു തെളിയിക്കുന്നു.
പിന്നെ ദൈവം സംസാരിച്ചു; യോസേഫ് മനസ്സു മാറ്റി. തന്റെ പേരും സമാധാനവും നഷ്ടപ്പെടുത്താവുന്ന ഒന്നിനുവേണ്ടി അവൻ ന്യായമായ പദ്ധതി ഉപേക്ഷിച്ചു. അവൻ മറിയയെ വീട്ടിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നു; രക്തബന്ധത്താൽ തന്റേതല്ലാത്ത ഒരു കുഞ്ഞിനു പേരിട്ടു; പിന്നീട് കുടുംബത്തെ മിസ്രയീമിലേക്കും തിരികെയും കൊണ്ടുപോയി; ഓരോ തവണയും ദൈവം പറഞ്ഞതുകൊണ്ട്.
നമ്മിൽ മിക്കവർക്കും നമ്മുടെ പദ്ധതികൾ ഇഷ്ടമാണ്; പ്രത്യേകിച്ച് അവ ന്യായവും യുക്തിസഹവുമാകുമ്പോൾ. ഒരു നല്ല പദ്ധതിയും തെറ്റായതാകാം എന്ന് യോസേഫ് കാണിക്കുന്നു. അവൻ തർക്കിച്ചില്ല, തെളിവു ചോദിച്ചില്ല. അവൻ ഉണർന്ന്, പറഞ്ഞതുപോലെ ചെയ്തു. ഒരു ഭവനത്തിൽ, ആരുടെയും വാക്കുകളെക്കാൾ കൂടുതൽ കാര്യങ്ങളെ ചേർത്തുനിർത്തുന്നത് പലപ്പോഴും ഇത്തരം നിശ്ശബ്ദമായ അനുസരണമാണ്.