യോഹന്നാൻ 9 ഒരു നീണ്ട അദ്ധ്യായമാണ്; അതിൽ ഏറിയ പങ്കും സൌഖ്യത്തെക്കുറിച്ചല്ല, അതിനുശേഷം സംഭവിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ്. അയല്ക്കാർ തർക്കിക്കുന്നു, പരീശന്മാർ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു, അമ്മയപ്പന്മാർ പിന്മാറുന്നു. യേശുവിനെക്കുറിച്ച് എല്ലാവർക്കും ഒരു സിദ്ധാന്തമുണ്ട്. സൌഖ്യം ലഭിച്ചവന്റെ കൈയിൽ സ്വന്തം അനുഭവം മാത്രമേയുള്ളൂ.
തനിക്കറിയാവുന്നതിൽ കൂടുതൽ അറിയാമെന്ന് അവൻ ഭാവിക്കുന്നില്ല. യേശു പാപിയാണോ എന്നു ചോദിച്ചപ്പോൾ, അറിയില്ല എന്ന് അവൻ പറയുന്നു. അവന് അറിയാവുന്നതു ലളിതമാണ്, ആർക്കും എടുത്തുകളയാനാവാത്തതും: ഞാൻ കുരുടനായിരുന്നു, ഇപ്പോൾ കണ്ണു കാണുന്നു. സമ്മർദ്ദത്തിൻകീഴിൽ അവന്റെ വിശ്വാസം ദുർബലമാകുകയല്ല, കൂടുതൽ തെളിയുകയാണ്. അതിന്റെ പേരിൽ അവനെ പുറത്താക്കുന്നു; യേശു അവനെ തേടിവരുന്നു.
വിശ്വാസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള എല്ലാ തർക്കങ്ങളും നാം ജയിക്കേണ്ടതില്ല. എന്നാൽ ദൈവം നമുക്കുവേണ്ടി ചെയ്തതിനെക്കുറിച്ചു സത്യസന്ധരായിരിക്കണം. കോളേജിൽ കടുത്ത ചോദ്യങ്ങൾ നേരിടുന്ന ഒരു ചെറുപ്പക്കാരനും, ജോലിസ്ഥലത്തു പരിഹസിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു മുതിർന്നയാൾക്കും ഇങ്ങനെ പറയാം: എനിക്ക് അറിയാവുന്നത് ഇതാണ്. അത്തരം സാക്ഷ്യം ശാന്തമാണ്; പക്ഷേ അതിനെതിരെ വാദിക്കാൻ വളരെ പ്രയാസമാണ്.