സഭാവർഷത്തിലെ 35-ാം ആഴ്ച
Sixth Sunday after Pentecost
ഒരു പുരുഷാരം മൂന്നു നാളായി യേശുവിനോടുകൂടെ ഉണ്ട്; ഭക്ഷിപ്പാൻ ഇനി ഒന്നും ബാക്കിയില്ല. വഴിയിൽവെച്ചു തളർന്നുപോയേക്കും എന്നതിനാൽ അവരെ പട്ടിണിയായി വിട്ടയപ്പാൻ തനിക്കു മനസ്സില്ല എന്ന് അവൻ പറയുന്നു.
ഗലീലക്കടല്ക്കരയിൽ മൂന്നു ദിവസത്തെ ഉപദേശത്തിനും സൌഖ്യമാക്കലിനും ശേഷം, വിശക്കുന്ന പുരുഷാരത്തോടു യേശുവിനു മനസ്സലിവു തോന്നുന്നു. ശിഷ്യന്മാരുടെ പക്കൽ ഏഴ് അപ്പവും കുറെ ചെറുമീനും ഉണ്ട്. അവൻ അവയെ വാഴ്ത്തി നുറുക്കുന്നു; സ്ത്രീകളെയും പൈതങ്ങളെയും കൂടാതെ നാലായിരം പുരുഷന്മാർ ഭക്ഷിക്കുന്നു.
അയ്യായിരം പേരെ പോഷിപ്പിച്ചതു വായിച്ച് ഒരു മാസത്തിനു ശേഷം, സഭ രണ്ടാമതൊരു പോഷിപ്പിക്കൽ വായിക്കുന്നു. മറ്റൊരു പുരുഷാരത്തിനുവേണ്ടി യേശു അതു വീണ്ടും ചെയ്യുന്നു.
ആളുകൾക്കു വിശക്കുന്നുവെന്നും ചിലർക്കു വീട്ടിലേക്കു ദൂരം ഏറെയുണ്ടെന്നും യേശു ശ്രദ്ധിച്ചു. വിശ്വാസം ശരീരത്തെയും ശ്രദ്ധിക്കുന്നു.
ഈ ഞായറാഴ്ചയുടെ വായനകൾ
ഏഴു പ്രാവശ്യം ക്ഷമിക്ക; കടുകുമണിയോളം വിശ്വാസം; ഞങ്ങൾ ദാസന്മാർ മാത്രം.
യേശു അയ്യായിരം പേരെ പോഷിപ്പിച്ച് കടലിന്മീതെ നടക്കുന്നു.
ചിലർ രഥങ്ങളിലും ചിലർ കുതിരകളിലും ആശ്രയിക്കുന്നു; നാമോ നമ്മുടെ ദൈവമായ യഹോവയുടെ നാമത്തിൽ ആശ്രയിക്കുന്നു.
യഹോവ ഒരു കാര്യം നിർണ്ണയിച്ചിരിക്കുന്നു; അതിനെ ദുർബ്ബലമാക്കുന്നതു ആർ?
യൂദയ്ക്കു പകരം ഒരാളെ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ പത്രൊസ് വിശ്വാസികളെ നയിക്കുന്നു.
അറിവു ചീർപ്പിക്കുന്നു, സ്നേഹമോ ആത്മികവർദ്ധന വരുത്തുന്നു; പിതാവായ ഏകദൈവമേ നമുക്കുള്ളു.
യേശുവിനു പുരുഷാരത്തോട് അലിവു തോന്നുന്നു; നാലായിരം പേരെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു. ഇതാണ് ഇന്നത്തെ സുവിശേഷം.
Open in five scenesമേഘം സമാഗമനകൂടാരം നിറയ്ക്കുകയും യിസ്രായേലിനെ യാത്രയിൽ നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; കഷ്ടദിവസത്തിൽ ദൈവം ഉത്തരം അരുളേണം എന്നു സങ്കീർത്തനം പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. കർത്താവിന്റെ ആലോചന നിലനില്ക്കുമെന്നു യെശയ്യാവു പറയുന്നു. സകലവും ആരിൽനിന്നു വരുന്നുവോ ആ ഏകദൈവമേ നമുക്കുള്ളൂ എന്നു പൌലൊസ് എഴുതുന്നു.
References follow the official lectionary of the Malankara Orthodox Syrian Church. Your parish may read them in a different order.
Pick a scene to see what happens in it and what is easy to miss.
യേശു ശിഷ്യന്മാരെ അടുക്കെ വിളിക്കുന്നു: ഈ പുരുഷാരം ഇപ്പോൾ മൂന്നു നാളായി എന്നോടുകൂടെ പാർക്കുന്നു; അവർക്കു ഭക്ഷിപ്പാൻ ഒന്നും ഇല്ലായ്കകൊണ്ടു അവരെക്കുറിച്ചു എനിക്കു മനസ്സലിവു തോന്നുന്നു. അവർ വഴിയിൽവെച്ചു തളർന്നുപോയേക്കും; അവരെ പട്ടിണിയായി വിട്ടയപ്പാൻ മനസ്സുമില്ല.
ഇത്തവണ പ്രശ്നം ഉന്നയിക്കുന്നതു ശിഷ്യന്മാരല്ല, യേശുവാണ്.
ശിഷ്യന്മാർ ചോദിക്കുന്നു: ഇത്ര വലിയ പുരുഷാരത്തിന്നു തൃപ്തിവരുത്തുവാൻ മതിയായ അപ്പം ഈ കാട്ടിൽ നമുക്കു എവിടെനിന്നു?
അയ്യായിരം പേർ പോഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത് അവർ ഇതിനകം കണ്ടതാണ് (മത്തായി 14). എന്നിട്ടും അതേ ചോദ്യം അവർ ചോദിക്കുന്നു.
നിങ്ങളുടെ പക്കൽ എത്ര അപ്പം ഉണ്ടു? ഏഴ്; കുറെ ചെറുമീനും ഉണ്ട്. അവൻ പുരുഷാരത്തോടു നിലത്തു ഇരിപ്പാൻ കല്പിക്കുന്നു.
അവരുടെ കൈയിലുള്ളതിൽനിന്നാണ് യേശു എപ്പോഴും തുടങ്ങുന്നത്.
അവൻ ആ ഏഴു അപ്പവും മീനും എടുത്തു വാഴ്ത്തി നുറുക്കി ശിഷ്യന്മാരുടെ പക്കലും, ശിഷ്യന്മാർ പുരുഷാരത്തിന്നും കൊടുക്കുന്നു.
ഇവിടെ മത്തായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ഗ്രീക്ക് വാക്ക് ‘യൂക്കരിസ്റ്റെയോ’ (സ്തോത്രം ചെയ്തു) ആണ്; ‘യൂക്കരിസ്റ്റ്’ എന്ന വാക്കിന്റെ മൂലം.
എല്ലാവരും തിന്നു തൃപ്തരാകുന്നു; ശേഷിച്ച കഷണം അവർ ഏഴു വട്ടി നിറച്ചെടുക്കുന്നു. തിന്നവർ സ്ത്രീകളെയും പൈതങ്ങളെയും കൂടാതെ നാലായിരം പുരുഷന്മാർ. പിന്നെ അവൻ പുരുഷാരത്തെ പറഞ്ഞയച്ചിട്ടു പടകിൽ കയറി അക്കരെ പോകുന്നു.
കനാന്യസ്ത്രീയുടെ മകളെയും ആ പ്രദേശത്തെ അനേകരെയും സൌഖ്യമാക്കിയതിനു തൊട്ടുപിന്നാലെയാണ് ഈ പോഷിപ്പിക്കൽ. പുറത്തുള്ളവർക്കുള്ള നുറുക്കുകൾ ഒരു പൂർണ്ണഭക്ഷണമായി.
ഓർത്തുവയ്ക്കാൻ ഒരു വാക്യം
“എന്നാൽ യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ അടുക്കെവിളിച്ചു: ഈ പുരുഷാരം ഇപ്പോൾ മൂന്നു നാളായി എന്നോടുകൂടെ പാർക്കുന്നു; അവർക്കു ഭക്ഷിപ്പാൻ ഒന്നും ഇല്ലായ്കകൊണ്ടു അവരെക്കുറിച്ചു എനിക്കു മനസ്സലിവു തോന്നുന്നു; അവരെ പട്ടിണിയായി വിട്ടയപ്പാൻ മനസ്സുമില്ല; അവർ വഴിയിൽവെച്ചു തളർന്നുപോയേക്കും എന്നു പറഞ്ഞു.”Jesus summoned his disciples and said, “I have compassion on the multitude, because they continue with me now three days and have nothing to eat. I don’t want to send them away fasting, or they might faint on the way.”പുരുഷാരംThe crowd
മുടന്തരെയും കുരുടരെയും ഊമരെയും സൌഖ്യത്തിനായി കൊണ്ടുവന്ന്, മൂന്നു ദിവസം യേശുവിനോടുകൂടെ പാർത്തവർ.
“—”
He noticed they were hungry
മൂന്നു ദിവസമായി പുരുഷാരം യേശുവിനോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർ തങ്ങളുടെ രോഗികളെ കൊണ്ടുവന്നു, അവർ സൌഖ്യമാകുന്നതു കണ്ടു, ദൈവത്തെ സ്തുതിച്ചു. അവരുടെ ആത്മാക്കൾ പോഷിപ്പിക്കപ്പെട്ടു, അതു മതി എന്നു പറയാൻ എളുപ്പമായിരുന്നു. യേശു അങ്ങനെ പറഞ്ഞില്ല. അവർക്കു വിശക്കുന്നുവെന്ന് അവൻ കണ്ടു; വീട്ടിലേക്കുള്ള നീണ്ട നടത്തത്തിൽ അവർ തളർന്നുപോകുമോ എന്ന് അവൻ ആകുലപ്പെട്ടു.
അവന്റെ മനസ്സലിവു പ്രായോഗികമായിരുന്നു. ഭക്ഷണം, ദൂരം, ക്ഷീണിച്ച ശരീരങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ചായിരുന്നു അത്. ഒരു പുരുഷാരത്തെ അവൻ പോഷിപ്പിക്കുന്നതു ശിഷ്യന്മാർ മുമ്പു കണ്ടിരുന്നു; എന്നിട്ടും വീണ്ടും അത് എങ്ങനെ സാധിക്കുമെന്ന് അവർക്കു സങ്കല്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവരുടെ പക്കൽ എന്തുണ്ട് എന്ന് യേശു ചോദിച്ചു, അതിനായി വാഴ്ത്തി, അതു മതിയായതാക്കി.
വിശ്വാസം ചിലപ്പോൾ ആത്മീയം മാത്രമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഈ സുവിശേഷം മറിച്ചാണ് പറയുന്നത്. ആളുകളുടെ ശരീരത്തെ പരിപാലിക്കുന്നതും, വിശക്കുന്നവരെ ഊട്ടുന്നതും, ഒരാളെ വീട്ടിലെത്തിക്കുന്നതും, പ്രായമായ ഒരു അയൽക്കാരൻ ഭക്ഷണം കഴിച്ചുവെന്ന് ഉറപ്പാക്കുന്നതും സുവിശേഷത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. ഒരേ മലഞ്ചെരിവിൽവെച്ച് യേശു ആത്മാക്കളെയും വയറുകളെയും പോഷിപ്പിച്ചു.
കുടുംബമായി സംസാരിക്കാം
നാം ഇതുവരെ ശ്രദ്ധിക്കാത്ത ഒരു പ്രായോഗിക ആവശ്യം നമുക്കു ചുറ്റും ആർക്കാണുള്ളത്?
ഓഡിയോയ്ക്കു ശേഷം രണ്ടു മിനിറ്റ്. എല്ലാവർക്കും ഒരു അവസരം; ആരും ഇടയ്ക്കു കയറി സംസാരിക്കരുത്.അതില്ലാതെ ബുദ്ധിമുട്ടുന്ന ഒരാളുടെ ഒരു പ്രായോഗിക ആവശ്യം ഈ ആഴ്ച നിറവേറ്റുക: ഒരു നേരത്തെ ഭക്ഷണം, ഒരു യാത്ര, ഒരു അറ്റകുറ്റപ്പണി.
കർത്താവായ യേശുവേ, വിശക്കുന്ന പുരുഷാരത്തോടു നിനക്കു മനസ്സലിവു തോന്നി. ഞങ്ങൾക്കു ചുറ്റുമുള്ള ആവശ്യങ്ങൾ കാണാൻ കണ്ണുകളും, അവ നിറവേറ്റാൻ കൈകളും, ലഭിച്ചതിനെല്ലാം നന്ദിയുള്ള ഹൃദയവും ഞങ്ങൾക്കു തരേണമേ. ആമേൻ.
സഭാവർഷം മുഴുവൻ
സഭാവർഷത്തിലെ എല്ലാ ഞായറുകളും, കാലം തിരിച്ച്: വായനകൾ, സുവിശേഷം, കുടുംബത്തിനുള്ള ഒരു ചോദ്യം.
പെന്തിക്കോസ്തി · 7 / 18