പത്രൊസ് ഈ നിമിഷത്തെ ഭയപ്പെട്ടിരിക്കണം. യേശുവിനെ അറിയില്ല എന്ന് അവൻ മൂന്നു പ്രാവശ്യം പറഞ്ഞിരുന്നു. ഇപ്പോൾ അവൻ വീണ്ടും അവനോടൊപ്പം ഒരു തീയുടെ അരികിൽ ഇരിക്കുന്നു. എന്തുകൊണ്ട് എന്നു യേശുവിനു ചോദിക്കാമായിരുന്നു. അന്ത്യഅത്താഴത്തിലെ വീമ്പുപറച്ചിൽ ഓർമ്മിപ്പിക്കാമായിരുന്നു. പകരം അവൻ ഒരൊറ്റ ചോദ്യം മൂന്നു പ്രാവശ്യം ചോദിക്കുന്നു: നീ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുവോ?
മൂന്നാമത്തേതു വേദനിപ്പിക്കുന്നു. യേശു ചെയ്യുന്നത് എന്താണെന്നു പത്രൊസിന് അറിയാം; തന്നിൽ ബാക്കിയുള്ളതെല്ലാംകൊണ്ട് അവൻ ഉത്തരം പറയുന്നു: കർത്താവേ, നീ സകലവും അറിയുന്നു; എനിക്കു നിന്നോടു പ്രിയമുണ്ടു എന്നും നീ അറിയുന്നു. ഓരോ ഉത്തരത്തിനും മറുപടി വാക്കുകളിലുള്ള ക്ഷമയല്ല, ഒരു ജോലിയാണ്. എന്റെ കുഞ്ഞാടുകളെ മേയ്ക്ക. എന്റെ ആടുകളെ പാലിക്ക. പരാജയപ്പെട്ട ശിഷ്യനെ ആട്ടിൻകൂട്ടം ഏല്പിക്കുന്നു.
നാം സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരാൾ നമ്മെ നിരാശപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, അവരെക്കൊണ്ടു വിശദീകരിപ്പിക്കാതിരിക്കാൻ പ്രയാസമാണ്. യേശു മറ്റൊരു വഴി കാണിക്കുന്നു: സ്നേഹത്തെക്കുറിച്ചു ചോദിക്കുക, എന്നിട്ട് ചെയ്യാൻ എന്തെങ്കിലും ഏല്പിക്കുക. വീണ്ടും വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നതു വാക്കുകൾക്കു മാത്രം കഴിയാത്ത വിധത്തിൽ സൌഖ്യമാക്കുന്നു. നമുക്കെല്ലാവർക്കും, ഓരോ പരാജയത്തിനും ശേഷം, അവസാനവാക്ക് ഒന്നുതന്നെ: എന്നെ അനുഗമിക്ക.