ഇന്നു സഭ രണ്ടു ചിത്രങ്ങൾ വായിക്കുന്നു. അപ്പൊസ്തലപ്രവൃത്തികളിൽ, ആത്മാവു ചീറ്റുന്ന കാറ്റുപോലെയും തീനാവുകൾപോലെയും വരുന്നു; ഭയന്നിരുന്ന ശിഷ്യന്മാർ ധൈര്യമുള്ള പ്രസംഗകരാകുന്നു. സുവിശേഷത്തിൽ, യേശു വളരെ ശാന്തമായ ഒരു ചിത്രം നല്കുന്നു: ഒരു മുന്തിരിവള്ളിയും അതിന്റെ കൊമ്പുകളും. രണ്ടും ഒരേ കാര്യത്തെക്കുറിച്ചാണ്. സഭയുടെ ജീവൻ അതിനു പുറത്തുനിന്നു വരുന്നു.
മുന്തിരിവള്ളിയിൽനിന്നു മുറിച്ചുമാറ്റിയ കൊമ്പ് ഒരു ദിവസത്തേക്കു കുഴപ്പമില്ലാത്തതായി തോന്നാം; പക്ഷേ അത് ഇതിനകം ഉണങ്ങിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ചേർന്നുനില്ക്കുന്ന കൊമ്പ് പ്രയാസപ്പെടാതെ ഫലം കായ്ക്കുന്നു. യേശു അതു തുറന്നുപറയുന്നു: എന്നെ പിരിഞ്ഞു നിങ്ങൾക്കു ഒന്നും ചെയ്വാൻ കഴികയില്ല. പെന്തിക്കോസ്തിയിൽ പകരപ്പെട്ട ആത്മാവാണ് മുന്തിരിവള്ളിയിൽനിന്നു നമ്മിലേക്ക് ഒഴുകുന്ന ജീവരസം.
സൺഡേസ്കൂൾ ദിനത്തിൽ, എല്ലാ ആഴ്ചയും ഒരുമിച്ചുകൂടുന്ന കുട്ടികളെയും അദ്ധ്യാപകരെയും നാം ഓർക്കുന്നു. അവർക്കായി നാം ഏറ്റവും ആഗ്രഹിക്കുന്നത്, അവർക്ക് എല്ലാ ഉത്തരങ്ങളും അറിയണമെന്നല്ല, ജീവിതകാലം മുഴുവൻ അവർ ക്രിസ്തുവിനോടു ചേർന്നുനില്ക്കണമെന്നാണ്. പ്രാർത്ഥനയിലൂടെയും കുർബ്ബാനയിലൂടെയും അവനിൽ വസിക്കുന്ന ഒരു സഭയിലൂടെയും അതു ചെയ്യുന്നത് ആത്മാവാണ്.