വിരുന്നുകളിൽ ഇരിപ്പിടത്തിനുവേണ്ടി നാം വഴക്കിടാറില്ലായിരിക്കാം; എന്നാൽ യേശു വിവരിക്കുന്ന ആ തോന്നൽ നമുക്കറിയാം. ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാനുള്ള ആഗ്രഹം. നമ്മുടെ നേട്ടങ്ങൾ എടുത്തുപറയൽ. നാം ആരുടെ ബന്ധുക്കളാണെന്ന് ആളുകൾ അറിയുന്നുവെന്ന് ഉറപ്പാക്കൽ. മറ്റൊരാൾ ബഹുമാനിക്കപ്പെടുമ്പോൾ അവഗണിക്കപ്പെട്ടതായി തോന്നൽ. കല്യാണങ്ങളിലും ഓഫീസുകളിലും ഇടവകക്കമ്മിറ്റികളിലും സോഷ്യൽ മീഡിയയിലും ഇതു സംഭവിക്കുന്നു.
നമുക്കു വിലയില്ലെന്നു ഭാവിക്കാൻ യേശു പറയുന്നില്ല. മാനം ആതിഥേയനു വിട്ടുകൊടുക്കാനാണ് അവൻ പറയുന്നത്. താഴെയുള്ള ഇരിപ്പിടം എടുക്കുക; നിങ്ങൾ എവിടെയാണ് ഇരിക്കേണ്ടതെന്നു നിങ്ങളെ ക്ഷണിച്ചവൻ തീരുമാനിക്കട്ടെ. എല്ലാവരുടെയും മുമ്പിൽവെച്ചു താഴേക്കു മാറ്റപ്പെടുന്നതിനെക്കാൾ നല്ലത് ആതിഥേയൻ മുമ്പോട്ടു വിളിക്കുന്നതാണ്.
യേശു തന്നെ ഇങ്ങനെ ജീവിച്ചു. എല്ലാറ്റിലും ഒടുക്കത്തെ സ്ഥലമായ ക്രൂശ് അവൻ ഏറ്റെടുത്തു; പിതാവ് അവനെ ഉയർത്തി. സ്വയം ഉയർത്തിക്കാട്ടാൻ പഠിപ്പിക്കുന്ന ഒരു സംസ്കാരത്തിൽ, ഈ സുവിശേഷം നിശ്ശബ്ദമായി വിപ്ലവകരമാണ്. പിടിച്ചെടുക്കുന്നതു നിർത്തി, ദൈവം കാണുന്നുവെന്നും തന്റെ സമയത്ത് അവൻ നമ്മെ മാനിക്കുമെന്നും ആശ്രയിക്കാൻ അതു നമ്മോടു ചോദിക്കുന്നു.