പന്ത്രണ്ടുപേർ മതിയായിരുന്നില്ല. യേശു എഴുപതുപേരെക്കൂടി നിയമിക്കുന്നു; ലൂക്കൊസ് പേരുകൾ പറയാത്ത സാധാരണ അനുയായികൾ. അവൻ അവരെ ഈരണ്ടായി അയക്കുന്നു. ഈ വേല എപ്പോഴും പങ്കുവെക്കപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു. പുരോഹിതൻ മാത്രം ദൌത്യം ചെയ്യുന്ന ഒരു സഭ സുവിശേഷത്തെ തെറ്റിദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.
അവർക്കുള്ള ആദ്യ നിർദ്ദേശം കൂടുതൽ വേലക്കാർക്കായി പ്രാർത്ഥിക്കുക എന്നതാണ്. പിന്നെ പോകുവാൻ പറയുന്നു. അവർ വീടുകളിലേക്കു സമാധാനം കൊണ്ടുചെല്ലുന്നു, നല്കുന്നതു ഭക്ഷിക്കുന്നു, രോഗികളെ സൌഖ്യമാക്കുന്നു, ദൈവരാജ്യം സമീപിച്ചുവന്നിരിക്കുന്നു എന്നു പറയുന്നു. ചില പട്ടണങ്ങൾ അവരെ സ്വീകരിക്കുന്നു, ചിലതു സ്വീകരിക്കുന്നില്ല. ഏതായാലും സന്ദേശം ഒന്നുതന്നെ.
ഓരോ ഇടവകയ്ക്കും സൺഡേസ്കൂളിൽ പഠിപ്പിക്കാനും രോഗികളെ സന്ദർശിക്കാനും പാടാനും പാചകം ചെയ്യാനും ക്രമീകരിക്കാനും സ്വാഗതം ചെയ്യാനും ആളുകൾ വേണം. ഈ ജോലികളിൽ പലതും ക്ഷീണിതരായ ഏതാനും പേരുടെ ചുമലിലാണ്. ബാക്കിയുള്ളവരോട് ഈ സുവിശേഷം രണ്ടു കാര്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നു: ദൈവം വേലക്കാരെ അയക്കേണ്ടതിനു പ്രാർത്ഥിക്കുക; അവൻ അയക്കുന്നതു നിങ്ങളെയായിരിക്കാം എന്നതിനോടു തുറവിയുള്ളവരായിരിക്കുക.