ലൂക്കൊസിന്റെ സുവിശേഷത്തിൽ യേശു മറ്റു മിക്കവാറും എല്ലാറ്റിനെക്കാളും അധികം പണത്തെക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കുന്നു. അതു മനുഷ്യരെ എങ്ങനെ പിടിമുറുക്കുന്നു എന്ന് അവന് അറിയാം. പണം തിന്മയാണ് എന്ന് ഈ ഭാഗത്ത് അവൻ പറയുന്നില്ല. അതു ചെറുതും താല്ക്കാലികവും ഒരു പരീക്ഷയുമാണ് എന്ന് അവൻ പറയുന്നു. നാം അതു കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന വിധം, അതിനെക്കാൾ വിലയുള്ളതു നമ്മെ ഏല്പിക്കാമോ എന്നു കാണിക്കുന്നു.
പിന്നെ അവൻ ഒരു വര വരയ്ക്കുന്നു. രണ്ടു യജമാനന്മാരെ സേവിപ്പാൻ ആർക്കും കഴികയില്ല. പണം നല്ലൊരു ദാസനാണ്; എന്നാൽ യജമാനനാകുമ്പോൾ അത് എല്ലാം ആവശ്യപ്പെടുന്നു: നമ്മുടെ സമയം, നമ്മുടെ ആകുലതകൾ, നമ്മുടെ ബന്ധങ്ങൾ, നമ്മുടെ ആത്മാവ്. പരീശന്മാർ ഇതു കേട്ടു ചിരിച്ചു. ഇന്നും അനേകർ ചിരിക്കുന്നു.
ഓരോ ആഴ്ചയും കുടുംബങ്ങൾ പണത്തെക്കുറിച്ചു തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കുന്നു: എന്തു വാങ്ങണം, എന്തു സൂക്ഷിക്കണം, എന്തു കൊടുക്കണം. യേശു ഒരു ലളിതമായ പരീക്ഷ നല്കുന്നു: നമ്മുടെ പണം നിത്യതയ്ക്കായി സ്നേഹിതന്മാരെ ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ടോ? ദരിദ്രരോടുള്ള ഉദാരത, സഭയ്ക്കുള്ള പിന്തുണ, ആവശ്യത്തിലിരിക്കുന്നവരോടുള്ള ദയ: ഇങ്ങനെയാണ് പണം നമ്മെ ഭരിക്കാതെ ദൈവത്തെ സേവിക്കുന്നത്.