യേശുവിനെ തേടാൻ പുരുഷാരത്തിനു നല്ല കാരണമുണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നലെ അവൻ അവരെ സൌജന്യമായി പോഷിപ്പിച്ചു; ഇന്ന് അവർക്കു വീണ്ടും വിശക്കുന്നു. വിശക്കുന്നതിന് യേശു അവരെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നില്ല. അവരുടെ വിശപ്പ് കൂടുതൽ ആഴമുള്ള ഒന്നിലേക്കു വിരൽചൂണ്ടുന്നുവെന്നും, ബേക്കറിയിൽനിന്നുള്ള അപ്പം ഒരിക്കലും അതിനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുകയില്ലെന്നും അവൻ അവരോടു പറയുന്നു.
നമ്മുടെ സ്വന്തം ജീവിതത്തിൽനിന്നു നമുക്കിതറിയാം. നിലനില്ക്കാത്ത കാര്യങ്ങൾക്കായി നാം കഠിനമായി അദ്ധ്വാനിക്കുന്നു: ഒരു നല്ല ഫോൺ, ഒരു വലിയ വീട്, അടുത്ത വർഷം നമ്മെ മറക്കുന്നവരുടെ അംഗീകാരം. ഇവയൊന്നും മോശമല്ല. പക്ഷേ ഓരോ തവണയും നാം വിശന്നുതന്നെ മടങ്ങിവരുന്നു. യേശു പറയുന്നു: നിലനില്ക്കുന്ന അപ്പം ഞാനാണ്.
പെന്തിക്കോസ്തിക്കു ശേഷം സഭ സാധാരണ ഞായറാഴ്ചകളുടെ ഒരു നീണ്ട കാലത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കുന്നു. ആഴ്ചതോറും വിശ്വാസം പോഷിപ്പിക്കപ്പെടുകയോ പട്ടിണിയിലാകുകയോ ചെയ്യുന്നത് ഇവിടെയാണ്. കുർബ്ബാനയ്ക്കു വരുന്നതും തിരുവെഴുത്തുകൾ വായിക്കുന്നതും വീട്ടിൽ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നതും: ഇങ്ങനെയാണ് നിലനില്ക്കുന്ന അപ്പം നാം ഭക്ഷിക്കുന്നത്. ദിവസേനയുള്ള ആഹാരംപോലെ, ക്രമമായിരിക്കുമ്പോഴാണ് അവ ഏറ്റവും നന്നായി ഫലിക്കുന്നത്.