ഏതെങ്കിലും വിധത്തിൽ അധികാരമുള്ള എല്ലാവർക്കും ഈ സുവിശേഷം അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കുന്നു: പുരോഹിതന്മാർ, മാതാപിതാക്കൾ, അദ്ധ്യാപകർ, കമ്മിറ്റിയംഗങ്ങൾ, മൂത്ത സഹോദരങ്ങൾ. പരീശന്മാർ തെറ്റായതു പഠിപ്പിച്ചു എന്ന് യേശു പറയുന്നില്ല. അവർ അതു ജീവിച്ചില്ല എന്നും, ശുശ്രൂഷിക്കുന്നതിനെക്കാൾ ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്നത് അവർക്ക് ഇഷ്ടമായിരുന്നു എന്നും അവൻ പറയുന്നു.
ഇതു വായിക്കുമ്പോൾ മറ്റുള്ളവരെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാൻ എളുപ്പമാണ്. നാം നമ്മളിലേക്കുതന്നെ നോക്കണം എന്നാണ് യേശു ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. നാം നമ്മോടു ചോദിക്കുന്നതിനെക്കാൾ അധികം നമ്മുടെ മക്കളോടു ചോദിക്കുന്നുണ്ടോ? സ്ഥാനപ്പേരുകളും മുൻനിരയിലെ ഇരിപ്പിടങ്ങളും നമുക്ക് ഇഷ്ടമാണോ? മനുഷ്യരുടെ മേൽ ഭാരം വെച്ചിട്ടു നാം മാറിപ്പോകുന്നുണ്ടോ?
യേശു നല്കുന്ന ഉത്തരം ലളിതവും കഠിനവുമാണ്. ഏറ്റവും വലിയവൻ ശുശ്രൂഷക്കാരനാണ്. ശിഷ്യന്മാരുടെ കാലുകൾ കഴുകിയും ക്രൂശിലേക്കു പോയും അതിന്റെ അർത്ഥം അവൻ കാണിച്ചുതന്നു. ഒരു കുടുംബത്തിലോ ഇടവകയിലോ ക്രിസ്തുവിനോട് ഏറ്റവും സാദൃശ്യമുള്ളയാൾ സ്ഥാനപ്പേരുള്ളയാളല്ല. ആരും കാണാതെ ശുശ്രൂഷിക്കുന്നയാളാണ്.